De plastische chirurgie in Korea gaat over het bereiken van de Aziatische schoonheidsnormen, niet over de westerse. Voor veel mensen is dit een openbaring. Zuid-Korea heeft het hoogste percentage plastische chirurgische ingrepen per hoofd van de bevolking ter wereld. Lees snel verder om erachter te komen. 

Welke behandelingen zijn populair?

De meest populaire chirurgische ingrepen zijn het bleken van de huid, neuscorrecties en dubbele-ooglift, hetgeen door veel critici wordt opgevat als een poging van de Koreanen om er meer Kaukasisch of blank uit te zien.

Dit laatste is echter een misvatting, de schoonheidsidealen die de Koreanen proberen te bereiken met plastische chirurgie zijn namelijk gebaseerd op aloude Koreaanse schoonheidsnormen en hebben weinig te maken met Westerse schoonheidsnormen.

SEOUL -Met het hoogste percentage cosmetische ingrepen ter wereld en bijna 1 miljoen ingrepen per jaar wordt Zuid-Korea vaak de hoofdstad van de plastische chirurgie ter wereld genoemd.

Hoe kijken Koreanen er tegenaan?

Volgens sommige schattingen heeft ongeveer één op de drie Zuid-Koreaanse vrouwen tussen 19 en 29 jaar plastische chirurgie ondergaan. Anderen schatten dat aantal op 50% of meer. Verreweg de meest voorkomende chirurgie die de Koreanen doen, is een blepharoplastie (dubbele-ooglidchirurgie, of ooglift) waarbij de arts een plooi in het ooglid aanbrengt om het oog groter te laten lijken. De twee andere populaire ingrepen zijn neuscorrecties, of neusbewerkingen, en glutathioninjecties, die de pigmentatie in de huid vertragen en zo een mooiere huidskleur geven.

Veel westerse critici, waaronder plastische chirurgen, baseren hun mening op de populariteit van deze laatste behandeling, dit zou aantonen dat Koreanen er meer Kaukasisch of wit uit willen zien. Ongeveer 50% van de Oost-Aziaten heeft een ooglift laten doen, terwijl het wijdverspreid is onder de Kaukasiërs. 

Het misverstand dat, ‘Koreanen willen er gewoon wit uitzien’, is een symptoom van westerse arrogantie en Eurocentrisme, volgens Koreaanse experts, en strookt niet met de werkelijkheid. Een bleke huid is altijd een schoonheidsstandaard geweest, niet alleen in Oost-Azië, maar in heel Azië, gebaseerd op de implicatie dat hoe lichter de huid is, hoe minder er buiten in de zon wordt gewerkt. Dit laatste heeft dus te maken met de status die je hebt in een maatschappij. Of je dus tot de werkende klasse behoort of niet. 

Dan is er nog de behandeling waarbij de ogen (vooral van de vrouwen) groter gemaakt worden. Op deze manier spreken ze meer, volgens de Koreanen, en dat is dan een schoonheidsideaal. Een universele regel als het gaat om schoonheidsidealen is dat: hoe minder bepaalde aangename gelaatstrekken voorkomen, des te eerder het wordt aangemerkt als een schoonheidsideaal.